آقاهــه و خانمـــه

خوب آیا شما هم همین طور فکر میکنید؟ بسیار عالی است! امتحان کنید. خواهید دید که هنوز 18 ثانیه اول رد نشده فکرتان منحرف میشود. ایده ای جدید بلافاصله از اعماق افکارتان ظاهر میشود و نجواگر درونی تان به سخن در می آْید که جدی نگیر و دست از این بازی ها بردار و به مسایل مهم تر زندگی بپرداز و ...

ما عادت کرده ایم و در حقیقت عادت داده شده ایم که بدون فکر و بر اساس عادت زندگی کنیم. ما صبح از خواب بر می خیزیم بدون این که فقط 68 ثانیه برای کارهای روزانه وقت بگذاریم شروع می کنیم به خوردن صبحانه و سر کار رفتن.

بدون اینکه 68 ثانیه مستمر ناقابل برای ارزیابی کارهایمان وقت بگذاریم اسب سرکش ذهن را به این سو و آن سو می تازانیم تا ظهر شود و ناهاری بخوریم و استراحتی و بعد دوباره کار و سپس شب و دور هم جمع شدن و تلویزیون دیدن و بعد خوابیدن.

هر ساعت 60 دقیقه است و شبانه روز شامل 24 تا 60 دقیقه یعنی هزارو چهارصد و چهل دقیقه است اما ما خیلی مواقع در این 1440 دقیقه شبانه روزمان نمی توانیم 68 ثانیه روی یک موضوع خاص فکرمان را متمرکز کنیم!!

 به راستی این فکر پر جست و خیز که نمیتواند 68 ثانیه آرام بگیرد به چه دردی می خورد؟! فکر پریشان و ناآرام چیزی جز بی قراری و آشفتگی به همراه ندارد. پیر و جوان و زن و مرد هم نمی شناسد. فکری که نتواند آرام گیرد و چند لحظه ای روی موضوعی که صاحب فکر صلاح می داند متمرکز شود، مطمئنا به هنگام نیاز و بحران که تمرکز بیشتر لازم است، کارآیی ندارد و فلج می شود. باید همین الان هر کاری که داریم زمین بگذاریم و به سراغ ذهن ناآرام خود برویم و 68 ثانیه آن را مهار کنیم. 68 ثانیه به شرایطی که الان در آن قرار داریم بیندیشیم. 68 ثانیه بعد به این که واقعا در زندگی چه می خواهیم فکر کنیم. 68 ثانیه بعد به خوشبختی های خودمان بیندیشیم و 68 ثانیه دیگر به این فکر کنیم که چقدر آرام می شویم وقتی روی مسائل زندگی خودمان با آرامش فکر می کنیم.

کاینات بیرون از بدن ما گوش به فرمان ماست تا هر چه را می خواهیم به او ابلاغ کنیم. اما به یک شرط و آن این است که موقع دستور دادن این طرف و آن طرف نپریم. 68 ثانیه یک جا بایستیم و صریح و شفاف بگوییم چه می خواهیم. آن وقت می توانیم .

با ايميل برام اومده بود . من هنوز درگير عوارض تزريقم هستم و نميدونم چرا اينبار حالم اينجوري بهم ريخته و بهتر نميشم . خدايي انرژي ندارم اصلا

                                                                                           خانمه بي حس و حال

سلام .

من اين هفته تزريق شيمي درماني داشتم ، حال و روز جسميم مناسب نيست . بهتر بشم برميگردم .

خانمه ناخوش احوال

آخه شما خودت قضاوت كن ، وقتي آدم روز جمعه با يه سري نيت‌خاص پا ميشه ميره نمايشگاه كتاب چقدر به بار علمي فرهنگيش اضافه ميشه و چي ميخره و چي ميبينه و چه درس عبرتي ميگيره ؟؟؟

خوب خودم اعتراف ميكنم كه فقط و فقط جهت كلاس گذاشتن در حضور آقاهه مجبور شدم برم نمايشگاه وگرنه از اول نقشه من خوردن قارچ سوخاري ساندويچي فري كثيفه بود و بس . الكي يه كم راهم رو دور كردم و رفتم تو اون فضايي كه توش نمونه آزمایشگاهی روز رستاخيز رو ملت جان برکف خیلي خيلي طبيعي بازسازي كرده بودن و از بس فرت و فرت خوش میگذشت مجبور بودم هی يه جمله نغز و پربار ادبي نثار تك تك كساني كه ميشناختم و نميشناختم بکنم . تو فاز جوگيري خاله خارزاده بازي اول جونم رو گذاشتم كف دستم رفتم سالن كودكان كه چشمتون روز بد نبينه !!! نفهميدم چطوري روحم رو به زور از زير دست وپاي ملت جمع و جور کردم و تو مايه هاي انالله زدم بيرون ، باز عين بچه پرروها يه نفس گرفتيم و رفتيم تو شبستان !!!! انگار همه جا تحت نفوذ حوزه علميه بود از بس الاوبلا كتاب مذهبي ميفروختن ... ولي خوب چون لايه هاي پنهان روح و جسمم من هم معتاد به ماكارونيه و معده‌ام اصولا به عقلم غلبه داره تو اون وانفسا يه كتاب خريدم كه همچين روح و روانم حال اومد " 50نوع ماكاروني و لازانيا " ، ميخواستم كدبانوگري‌ام رو بكوبم تو چشاي آقاهه يه "50نوع سالاد و سس " هم خريدم كه بعدا بذارم در معرض ديدش و هروقت هوس يه كدومش رو كرد از روش براش بخونم .

خوب خواهرزداه هم كه نور چشميه ماست و رو سر آقاهه جا داره پس يه "50 نوع غذاي كودك " هم براي اون خريديم كه مامانش زحمتش رو بكشه . اين فرآيند همون پنج دقيقه اول انجام شد و شخصيت فرهنگي من خيلي خوب به حضور آقاهه  معرفي شد براي همين من رفتم تو فاز اجراي فنون غش و ضعف و اينا كه تورو خدا اگه ميخواهي عمرم به دنیا باشه بيا از اين محشر كبري بريم بيرون !!!

خلاصه خودم رو نجات دادم و رفتيم حسابي از خجالت شكممون در اومديم و يه چند ساعتي هم سر ظهري تو پارك انديشه نشستيم . كلي از آب و هوا و فضا و امكانات و گل‌وبلبل بسي حز وافر برديم ( اين يه جور حض جديده كه با اون حظ فرق فوكوله ) .

حالا اين وسط نميدونم خدا چرا با ما حرفش گرفته بود و هي از بين اون همه شاخ وبرگ درختاش خودش رو به رخ ميكشيد . كلي مكالمه درنهايت صميميت باهاش انجام داديم و اونم با زبون باد حرفهامون رو جواب داد كه يه عالمه حال كرديم و ملتي هم كه از كنارمون رد ميشدن خدا رو شكر ميكردن كه هنوز عاقلن و مثل ما مريض نشدن . خدايي شما يه نگاه به اين عكس بنداز ، شما هم خدا رو ميبيني !!!

پ . نوشت ۱ : یعنی ما یه جوری دقیقا  اینجوری  رفتیم نمایشگاه  

آقاهه نوشت : ای آنان که زن دارید و به شما پیشنهاد دیدار از نمایشگاه می دهند ، بدانید که خداوند متعال هیچ زنی را محض رضای کتاب خری راهی نمایشگاه نمی کند .

دائم باید دستتان مانند ضریح امام رضا از خانم محافظت کند و با تمام اعضا و جوارح بدنی مانعی برای تنه ها و هجوم شتر گانه بعضی از ملت به سوی زن و بچه خود باشید .

غرفه اول که هیچ ... غرفه دوم که هیچ ... غرفه سوم را که سوک سوک کردید می آیید بیرون ( البته قبل از آن شلوار و عرق گیر و پیراهن خود را از لابلای جمعیت پیدا کرده ، خدا را شکر گفته ، بپوشید و به فکر مابقی لباسها هم نباشید )

به نزدیک ترین فست فوود کثیف حوالی می روید و غذایی که صد البته از آشغالات غذا نمای نمایشگاه بهتر است را می گیرید ، بی سس و با انبوهی از خیار چمبر شور .

برای صرف غذا به نزدیک ترین پارک رفته و تا می توانید از آن غذای مزخرف به خراب ترین گربه پارک می دهید و او هم روی زمین غلط می خورد و همه جایش را به همه نشان می دهد .

پیاده به نزدیکترین خیابان شهر می روید و مانند گداها هر پارکی را که گیر می آورید در آن که هیچ بلکه همه نیمکتها را تست می کنید و با دهن از شیر آب غیر قابل آشامیدن آب خورده و با جد و آباد امامان معصوم سلام علیک می کنید و دست آخر با سه کتاب ۱۵ در ۱۵ سانت ( حاوی ۲۱ برگه ) به خانه برخواهید گشت .

گفتن این حرفها باری بود بر دوش این حقیر . حال خود دانید . خواستید یکی دو بار که این بار رو کشیدید می گید پدر بیامرز می گفتا .

هیچگاه گول همسران کتاب دوست نما را نخورید . از همان ابتدا به رستوران بروید .... آقاهه

خانمه تو فاز رجعت

امواج مایکروویو و فر مایکروویو در حال کشتن مردم است ! بي اطلا‌عي مردم از مضرات‌ اشعه‌ها ....

اگه دوست داشتين بخونينش برید یه سر اینجا ...

اگه هم که تنبلید برید ادامه مطلب که كل متنش هست . بیماری سرطان بیماریه دردناکیه و عذاب زیادی داره  ٬ پس لطفا سعی کنین مراقب خودتون باشین تا ازش در امان باشین . نميدونم چرا رفتم تو فاز لال موني ...شما بهم سر بزنين تا خوب بشم .

خانمهء نکته گو

حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس

در بند آن مباش که نشنید یا شنید

یعنی کی میشه که من اونقدر رسم بندگی بلد باشم که ته دلم نلرزه وقتی قراره بهت توکل کنم ٬ خیره تو آبی آسمونت فقط دعا کنم و چرتکه رو کناری بندازم و فقط خیره بشم به وجود با عظمتت .... لطفا یادم بده که بی دغدغه رو حرفت حساب کنم ... بی چون وچرا ... یادم بده ... فرصتی نیست ... عمر دنیام کوتاهه ... کوتاه...

خانمه

يه آقايی با ماشين خودش تو جاده داشت رانندگی ميکرد  .

يه خانمی هم با ماشين خودش تو همون جاده اما در باند مقابل داشت رانندگی ميکرد  .

وقتی اين دو به هم رسيدند، آقاهه شيشه‌ی ماشينشو داد پايين و با صدای بلند خطاب به اون خانم فرياد زد:

حيوووووووون!

خانم هم بلافاصله پاسخ داد:

ميمووووووون!

هر دو به راه خود ادامه دادند و خانوم کلی بخاطر واکنش سريع و هشمندانه‌ی خودش خوش بحالش شده بود.

فقط وقتيکه به اولين پيچ رسيد...

نتيجه‌ی اخلاقی:

زن‌ها هيچوقت واقعاً نميفهمند که مردها دارن تلاش ميکنن چی بهشون بگن!